ԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ և ԲԱՆԱԿԱՆ ՆԱԽԱԳԻԾ

ՈՐՔԱ՞Ն Է ԿՅԱՆՔԻ ՊԱՏԱՀԱԿԱՆ ԾԱԳՄԱՆ ՀԱՎԱՆԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

Մարսել Պ. Շուտցենբերգերը փարիզյան համալսարանից Իր <<Նեոդարվինյան Էվոլյուցիոն տեսությունը և ալգորիթմները>> աշխատությունում հաշվակեց էվոլուցիայի հավանականությունը հիմնված մուտացիաների և բնական ընտրության վրա: Նա եկավ այն եզրակացության, որ էվոլյուցիան անհնարին է, քանի որ էվոլյուցիայի հավանականությունը պատահական պրոցեսների միջոցով հավասար է զրոյի: Նա գրում է. <<Չկա չնչին հավանականություն (<  10-1000 ), որ էվոլյուցիոն մեխանիզմը կարող էր ծագել ինքստինքյան, իսկ եթե նույնիսկ ծագեր, ապա էլ ավելի քիչ հավանականություն կունենար գործելու>>:1

Առաջադեմ գիտնականներ Ֆրենսիս Քրիկը, Լ.Մ.Մուխինը և Կարլ Սագանը հաշվարկել են, որ մարդու էվոլյուցիայի հավանականությունը բացառությամբ պատահական պրոցեսների միջոցով կազմում է  10-2000000000 ,որը նշանակում է անհավանականություն:2

 

Ֆրենկ Սեյլսբերի (Frank B. Salisbury) ԱՄՆ-ի Յուտա նահանգի համալսարանից 1969թ.-ի հոկտեմբերին “Nature ” պարբերականում դիտարկեց մի կարևոր քիմիական ռեկացիայի ծագման հավանականությունը, որը անհրաժեշտ է կյանքի շարունակության համար, այդ ռեակցիան իր մեջ ներառում է ԴՆԹ մոլեկուլի կազմավորումը: (Հարկ է նշել, որ Սեյլսբերին ելնում էր այն մտքից, որ կյանքը արդեն գոյություն ունի: Նրա հաշվարկները վերաբերում են, ոչ թե կյանքի ծագումը անկենդան մատերիայից կենդանի օրգանիզմի, որը անվերջ անհավանական է, այլ արդեն գոյություն ունեցող կյանքի շարունակության հավանականությանը): Նա հաշվարկեց այդ մոլեկուլի էվոլյուցիայի հավանականությունը  1020 կյանքի ծագման համար նպաստավոր մոլորակների վրա: Ըստ Սեյլսբերիի ԴՆԹ մոլեկուլի պատահական ծագման հավանականությունը այդ մոլորակնեիրց յուրաքանչյուրում կպահանջվեր 4 մլրդ. տարի: Նկատենք, որ Նա միայն դիտարկել էր ԴՆԹ մոլեկուլի ծագման հավանականությունը, որին կպահանջվեր 4 մլրդ. տարի, իսկ ողջ երկրագնդի տարիքը 4.5 մլրդ. տարի է: Սեյլսբերին եզրակացրեց. որ ԴՆԹ մոլեկուլի ծագման հավանակնությունը 4 մլրդ. տարիների ընթացքում, համապատասխան պայմաններում, ցանկացած գրեթե անթիվ թվով բարենպաստ մոլորակների վրա ներառյալ Երկրի վրա հավասար է  10-415:3

 

 

ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

1. Marcel P. Schutzenberger, “Algorithms and the Neo-Darwinian Theory of Evolution”, in Mathematical Challenges to the Neo-Darwinian Interpretation, p. 75; cp. Bird, Origin of Species Revisited, 1:79 — 80. Доводы о том, что естественный отбор не есть видоизменение хаотичности, см. Bird, Origin of Species Revisited, 1:158—65.

2. A. Henderson-Sellers, A. Benlow and A. Meadows, “The Early Atmosphere of the Terrestrial Planets”, Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society2l (1980); 74,81 (цит. по: Bird, Origin of Species Revisited, 1:329).

3. Frank B. Salisbury, “Natural Selection and the Complexity of the Gene”, Nature 224 (October 25, 1969): 342 — 43.

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s